เอ็นทรี่นี้เขียนท่ามกลางบรรยากาศขัดแย้งกันสุดขั้วครับ ขั่วหนึ่งคือบรรยากาศเสีย ๆ เพราะความร้อนระอุจากสถานการณ์บ้านเมือง  อีกขั้วคือบรรยากาศสนุกสนานกันเต็มที่ของประชาชนที่เล่นสงกรานต์กันอยู่  เสียงกรีดร้องดังมาไม่ขาดสาย แน่นอน เสียงหนึ่งจากที่ชุมนุม อีกเสียงมาจากริมถนนที่สาดน้ำกันอย่างเมามัน

แอบดีใจเล็ก ๆ ที่คนไทย ที่สนุกกับเทศกาลสงกรานต์ ยังคงมีอยู่ แม้ว่าอยุธยาจะเป็นจังหวัดหนึ่งที่ประกาศใช้ พ.ร.ก.สถานการณ์ฉุกเฉินก็ตาม

ตอนนี้คนไทยไม่เป็นหนึ่งเดียวกัน ทั้งในโลกแห่งความเป็นจริง หรือแม้แต่ในสังคมเสมือน เช่นในเว็บบอร์ดต่าง ๆ เป็นต้น เรามีการเลือกข้าง แบ่งพรรค แบ่งพวก แบ่งสี แดงมั่ง เหลืองมั่ง น้ำเงินบ้าง หรือไม่ก็แบ่งเป็นข้างที่ไม่เลือกสี ( คือ เลือก ที่จะไม่เลือก ) ไม่ไปทางเดียวกัน ไม่ไปด้วยกัน

ไปทางเดียวกัน หรือ ไปด้วยกัน ร่วมกัน นั้นคือความสามัคคี  พอไม่ไปด้วยกัน ก็คือไม่สามัคคี พระพุทธองค์ตรัสว่า "สุโข สังฆัสสะ สามัคคี " แปลว่า " ความสามัคคีนำความสุขมาให้กับหมู่คณะ "  คณะใด หมู่ใด ประเทศใด ชาติใด แตกความสามัคคีกันเสียแล้ว แน่นอนว่าหาความสุข ความเจริญได้ไม่ง่ายนัก

ในพระไตรปิฎกมีเรื่องเล่าชาดก เรื่องการขาดความสามัคคีไว้มาก อย่างเรื่องของฝูงนก กับนายพราน  ฝูงนกออกหากิน แต่พลาดท่าไปถูกตาข่ายของนายพรานทั้งฝูง แต่ด้วยความสามัคคี นกทั้งหมดช่วยกันออกแรงบิน ยกข่ายไปค้างบนต้นไม้ และสามารถหลุดรอดความตายมาได้   วันดีคืนดี นกฝูงนั้นเกิดแตกคอกัน ข้าเก่ง เอ็งไม่ ทะเลาะกันไป ๆ มา ๆ   จนพลาดพลั้งอีกหน ติดข่ายอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่เหมือนเดิม ต่างเกี่ยงกันว่า เอ็งว่าเอ็งเก่ง เอ็งก็ออกแรงไปซิ ข้าไม่ช่วยหรอก อย่างนี้เลยแย่ ไม่สามารถยกข่ายนายพรานได้ นายพรานกลับมา ก็จัดการจับนกทั้งหมดฆ่ากินเป็นอาหารบ้าง นำไปขายบ้าง

ประเทศไทย แต่ไหนแต่ไรมา เรารอดมาได้เพราะความสามัคคี ดูอย่างสมัยพระนเรศวรมหาราช พระเจ้าตากสินมหาราช ที่ทรงกอบกู้เอกราชมาได้เพราะความสามัคคีมิใช่หรือ มัวมาทะเลาะกันเองอยู่ทำไมครับ พี่น้องครับ อยากให้นายพรานมาจับเราฆ่ากินหรือไง

กลับมาเรื่องเลือกข้างอย่างที่จั่วหัวไว้ หลายคนเลือกเหลืองเพราะเกลียดอดีตนายกบ้าง เพราะเหตุผลอื่น ๆ บ้าง ส่วนคนเลือกแดง เลือกน้ำเงิน เพราะเหตุผลต่าง ๆ กันไป  แต่โดยรวมแล้ว ไม่พ้นเหตุผล ๔ ประการ ตามหลักธรรมที่พระศาสดาทรงสอนไว้แล้วว่า ที่เลือกต่าง ๆ กันนั้น มีสาเหตุจาก

๑. ความรัก ความชอบ  รักทักษิณ รักอภิสิทธิ์ รักป๋าเปรม รักจำลอง รักสนธิ ชอบจตุพร พิศวาสอริสมันต์ ก็ว่ากันไป แต่เลือกเพราะชอบ เพราะรัก

๒. ความโกรธ ความเกลียด อันนี้ตรงกันข้าม เข่น ไม่ได้เลือกเหลือง เพราะชอบสนธิ แต่เลือกเพราะ เกลียดทักษิณ  หรือว่า ไม่ได้เลือกแดง เพราะชอบทักษิณ แต่เลือกเพราะเกลียดประชาธิปัตย์ อย่างนี้เป็นต้น

๓. ความหลง คือ ความไม่รู้ เลือกตามข้อมูลที่มีในมือ ผิด ๆ ถูก ๆ ดูแต่ ASTV ก็ได้แต่ข้อมูลที่เหลืองอยากให้รับรู้ ดูแต่ D Station ก็ได้แต่ข้อมูลของแดง ( แต่ดู NBT  เขาว่าไม่ได้อะไรเลย /me จริงหรือไม่ก็ไม่รู้ ไม่ได้ดูทีวีจริง ๆ จัง ๆ มานานแล้ว ) แล้วก็เลือกไปตามข้อมูลแค่นั้นนี่อย่างหนึ่ง   อีกอย่างหนึ่งคือหลง หมายถึงคาดการณ์ไปล่วงหน้า  เหมือนเล่นหวย เลือกเลขนี้ เพราะหลงคาดว่ามันจะออก จะได้เงินมา จะได้ซื้อเครืองบำรุงความสุขฉันใด เลือกเหลือง เลือกแดง เพราะหลงคาดว่าจะทำให้บ้านเมืองดีขึ้น เศรษฐกิจดี จะได้เงินมา จะได้ซื้อเครือ่งบำรุงความสุขก็ฉันนั้นเหมือนกัน

๔. ความกลัว กลัวนู่นกลัวนี่ โดยเฉพาะกลัวว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นใหญ่ขึ้นมาแล้ว จะถูกเช็คบิล เป็นต้น

ถามว่าเลือกได้ไหม ? เลือกได้ครับ ไม่ผิดอะไร ปุถุชนคนธรรมดาสามัญ ยังไม่ได้คุณพิเศษถึงขั้นอนาคามิผลล่ะก็ อย่างไรเสียก็มีการเลือกอยู่ดี  แต่ที่สำคัญคือเลือกแล้่วทำอย่างไร เลือกข้างไม่ผิดอะไร เป็นสิทธิของทุกคน แต่ที่สำคัญคือ คุณเลือกที่จะทำอย่างไรมากกว่า เลือกยึดสนามบิน เลือกล้มการประชุมผู้นำอาเซียน เลือกสั่งยิง เลือกใช้ความรุนแรง  หรือว่าเลือกที่จะแสดงความเห็นอย่างสงบตามสิทธิ และหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญ เลือกเจรจาแบบไม่ตั้งเงือนไขอะไรที่รู้ว่าอีกฝ่ายทำไม่ได้ เลือกที่จะเคารพในความต่างของความคิด เคารพสิทธิในการเลือกของผู้อื่น

ภาพแฟลชแบ็คปรากฏขึ้นมาสมัยเป็นนักเรียนนุงขาสั้น ต้องผ่านทำเนียบ ผ่าน ก.พ. เกือบทุกเช้า สมัยนั้นเขาประท้วงกันน่ารัก ย้ายบ้าน ย้ายครอบครัว มาอยู่กันริมรั้ว ริมกำแพง อย่างสงบ มีป้ายบ้าง มีปราศัยบ้าง พอหอมปากหอมคอ ไม่มีการบุกยึดสถานที่สำคัญ ๆ อย่างที่เหลืองแดงทำ 

"ยกระดับ.." ยกไปทำไม เมือเป็นการยกระดับความรุนแรงของปัญหาให้่มากขึ้นไปอีก  แล้วต่อไปนี้ใครจะประท้วงอะไร คงต้อง "ยกระดับ.." กันเรื่อยไป ของพวกนี้เหมือน สินค้าขึ้นราคาครับ ขึ้นแล้วไม่ค่อยยอมลง

เจ้าของบล็อกเลือกสีไหม ? เลือกครับ ลึก ๆ แล้วเลือกสีเหมือนกัน แต่ก็ยังเลือกที่จะเก็บไว้ในใจผู้เดียว เลือกที่จะรักษาระยะห่างกับเหตุบ้านการเมืองไว้แค่เท่าที่เหมาะกับสมณสารูป เท่านั้น เลือกที่จะวางอุเบกขา แล้วปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามกฎแห่งกรรม ถึงแม้ว่าสุดท้ายแล้ว อะไร ๆ จะไม่ได้เป็นไปตามที่ส่วนลึกอยากให้เป็นก็ตาม

หากบทความนี้มีส่วนกระตุ้นเตือนให้ผู้ใด ได้เลือกในทางที่ถูกที่ควรแล้วไซร้ ข้าพระพุทธเจ้า ขอน้อมถวายกุศลนี้เป็นพุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา และขออุทิศให้กับเจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย ตลอดจนขออธิษฐานให้เป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้ข้าพเจ้าได้ถึงพระนิพพานโดยเร็ว ( จะได้ไม่ต้องปวดหัวเลือกอีก ) เทอญ

บุญรักษาครับ

แถมท้ายด้วยเนื้อเพลงหนึ่งท่อน ที่ผุดขึ้นมาในใจระหว่างที่พิมพ์เอ็นทรี่นี้อยู่

สามัคคีนี้แหละล้ำเลิศ

จะชูชาติเชิดพระศาสนา

สยามรัฐจะวัฒนปรา-

กฏเกียรติฟุ้งเฟื่อง

กระเดื่องแผ่นดิน ฯ