เป็นประเพณีมานานที่วัดใหญ่ชัยมงคลจะจัดให้มีการถวายผ้าห่มพระเจดีย์ชัยมงคล

ทุก ๆ วันวิสาขบูชา ครับ ไม่เล่าเรื่องพิธีให้ฟังหรอกครับ เพราะ ๑๐ ปากว่า ไม่เท่า

๑ ตาเห็น และ space นี้ก็ได้แปรสภาพกลับเป็น space ส่วนตั๊ว ส่วนตัว แล้วด้วย

ก็จะลงไว้เฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับข้าพเจ้าเท่านั้น ( แต่ก็ไม่พ้นเรื่องวัดอยู่ดี ทำไงได้

อยู่วัดวันละ ๒๔ ชั่วโมง จะไปเอาเรื่องอื่นมาจากไหนเล่า จริงไหมครับ? ) 

ปีนี้เป็นปีที่งานห่มผ้ามีความพิเศษมาก ๆๆๆๆ พิเศษยังไง จะเล่าให้ฟัง เริ่มจากเป็นปี

ที่ได้รับหน้าที่ที่แสนจะพิเศษ คือเป็นองค์นำขบวนแห่ผ้าห่มพระเจดีย์ไปรอบ ๆ เมือง

ปกติเป็นหน้าที่ของพระอาจารย์ผู้ช่วยเจ้าอาวาส แต่ปีนี้ท่านได้ให้ความไว้วางใจอย่างสูง

ให้ทำหน้าที่แทนท่าน จึงเดินทางไปกับขบวนรถบุบผชาติ เริ่มจากที่แรกเลย นึกออกไหมครับ

ว่าเป็นที่ไหน   ที่วัดใหญ่ชัยมงคลครับ วัดเราเองนี่แหละ เป็นวัดแรกเลย คือก่อนขบวนออก

ได้ทำการสักการะ และขอพร จากพระพุทธชัยมงคล พระประธานในอุโบสถ ตลอดจนหลวงปู่

พระครูภาวนารังสี ( เปลื้อง  วิสฏฺโฐ ) อดีตเจ้าอาวาส เมื่อเรียบร้อยแล้วก็เตรียมเคลื่อนขบวน

แต่อนิจจา ขึ้นรถไม่ได้ครับ ทีมตกแต่งรถ ( สามทหารเสือ ใน entry ก่อนนู้น และท่านอื่น ๆ อีก )

ได้ผูกผ้าจัดดอกสวยงาม แต่ขวางประตูคนนั่งซะเปิดไม่ได้เลย ทำไงละทีนี้   ต้องไปขึ้นด้านคนขับ

ครับ ลองนึกภาพ พระอ้วน ๆ น้ำหนักประมาณกระสอบข้าวสารรุ่นโบราณ ตะกายขึ้นรถ ๖ ล้อ ขึ้นไม่เท่าไร

แต่ลงนี่ซิครับ รถ ๖ ล้อ คันใหญ่ก็จริง แต่ว่าห้องโดยสารแคบน่าดู ลงรถทีไรหน้าจะทิ่มลงมาก่อนขาทุกที

ไม่ใช่ขึ้นลง หนเดียวนะครับ ต้องไปแวะสักการะที่ต่าง ๆ ได้แก่ ศาลหลักเมือง วิหารหลวงพ่อมงคลบพิตร

ราชานุสาวรีย์พระเจ้าอู่ทอง และหลวงพ่อโตวัดพนัญเชิง ถ้ารวมตอนกลับมาวัดใหญ่ด้วยก็ ขึ้นลง ๕ รอบ

พอดี  แต่ก็ไม่เป็นไรสู้ตายครับ ออกเดินทาง ๘ โมง ไปสักการะสถานที่ต่าง ๆ ที่ไหนเป็นพระพุทธรูป ก็ทำ

การสักการะเอง ที่ไหนไม่ใช่พระพุทธ มีโยมนายพลทหารบกท่านหนึ่งทำหน้าที่สักการะแทน ส่วนตัวเอง

นั้นทำการอธิษฐานแผ่ส่วนบุญส่วนกุศลให้กับเทวดาในที่นั้น ๆ เท่านั้น พูดถึงนายพลท่านนี้ก็น่าสรรเสริญ

ท่านทุลักทุเลกว่าอีก ชุดนายทหารฟิต ๆ ต้องปีนบันไดขึ้น ๆ ลง ๆ ท้ายรถ ๖ ล้อ คันเดียวกันนี่แหละครับ

แต่โยมเขานั่งท้าย ไม่บ่นสักคำ สมเป็นชายชาติทหาร.......

กลับถึงวัดโดยสวัสดิภาพ ประมาณ ๙ โมงครึ่ง แห่ผ้าไปรอบ ๆ ทำประทักษิณพระเจดีย์

ประทักษิณ หมายถึง เวียนขวา ครับ เป็นการบูชาแบบเก่า มีมาก่อนพุทธกาล หลาย ๆ ท่านอาจจะ

ยังงงงงอยู่ว่าอย่างไหนเรียกว่าเวียนขวา สังเกตจากการเดินครับ ต้องให้ขวามือเราหันเข้าหา

ศูนย์กลาง หรือ สิ่งที่เราทำประทักษิณ อยู่เสมอ ๆ คือเดินตามเข็มนาฬิกานั่นเอง

( จะมีใครเคยเดินตามเข็มนาฬิกาจริง ๆ มั่งไหมหนอ )

ทำประทักษิณได้ครบสามรอบ เวลาก็จวนเจียนมาก จวนเจียนจะเพลครับ ช้านักเดี๋ยวพระอดข้าว

ปีนี้โยมน่ารักครับ บอกอะไรก็เชื่อ คือในการเตรียมผ้าผูกกับสลิงเพื่อชักรอกขึ้นไปนั้น ต้องอาศัยสถานที่

บอกโยมให้ถอย โยมก็ถอย น่ารักครับ บางปีบอกกันปากแฉะ ยังจะรุมกันเข้ามาที่ผ้าให้ได้ ทำงานสะดวกดีครับปีนี้

ต้องอนุโมทนาขอบคุณไปยังเจ้าหน้าที่ตำรวจหลาย ๆ ท่าน ที่ได้มาช่วยอำนวยความสะดวกด้วย

ผ้าขึ้นไปเรียบร้อยแล้วครับ ( ดูคลิปเองนะครับ ไม่บรรยายหรอก )

ได้เวลาฉันเพล ปีนี้เป็นปีที่ได้ขึ้นฉันบนศาลากับพวก ทุก ๆ ปี แอบฉันอยู่หลังโบสถ์

หลังโบสถ์เป็นที่ตั้งสถานีกระจายเสียงและประชาสัมพันธ์ครับ เรียกให้โก้ ๆ ไปงั้นเอง

จริง ๆ แล้ว มีแต่เครื่องเสียง ( บางคนนิยมเรียกว่าเครื่องไฟ ) กับกองสายไฟ สายไมค์ระโยงระยางเท่านั้นเอง

ฉันเพลแล้ว รับถวายผ้าป่าแล้ว รับถวายผ้าไตร ( ถวายรูปละ ๑ สำรับ ทุก ๆ ปี ครับ )

พระต้องโดนโยมเล่นสงกรานต์ละทีนี้ คือ ที่วัดจะไม่จัดสรงน้ำพระ ในวันสงกรานต์ แต่จะมาจัดในวันวิสาขแทน

ใครจะให้โยมสรงน้ำก็เตรียมตัวได้ แต่ว่าตัวเองนั้น มีภาระอื่น คือ พระอาจารย์ท่านไว้วางใจอีกแล้ว

ให้นำคณะนักเรียนและครูจากโรงเรียนวัดใหญ่ชัยมงคล ( ภาวนารังสี ) เวียนเทียนครับ

เวียนเทียนตอนเที่ยง ๆ คิดกันเองแล้วกันครับ ดีว่ามีเมฆพอประมาณ ช่วยให้คลายร้อนไปได้เยอะเลย

ว่าจะหลบไปพักสักหน่อย ได้รับความไว้วางใจ ( อีกแล้ว อาจารย์ไม่วางใจรูปอื่นบ้างเลยหรือ )

ให้ทำพิธีลาศีลให้แม่ชีพราหมณ์ ไม่เป็นไรยังไม่พักก็ได้ครับ รีบเข้าไปศาลา โอ้ แม่ชีนั่งเป็นระเบียบเชียว

อยู่วัดมานานพึ่งจะทราบว่าทุก ๆ วันวิสาขจะมีโยมมาถวายทานกับคณะแม่ชีด้วย ดีครับ อนุโมทนาด้วย

นาน ๆ จะมีคนคิดทำทานกับแม่ชีซักที สรุปว่าต้องรอให้พิธีแม่ชีเรียบร้อยก่อน ระหว่างนั้นก็ช่วยหลวงตาจันทร์

เจ้าอธิการแห่งสังฆทาน วัดใหญ่รับสังฆทานรวมครับ มาถวายไว้แล้วพระท่านจะนำเฉลี่ยถวายทั่ว ๆ กัน ช่วยหลวงตา

รับสังฆทานครู่ใหญ่ ๆ ก็ได้เวลา "สึกชี" เรียบร้อยแล้วได้เวลาพักแล้ว เชื่อไหมครับถึงตอนนี้เหงื่อแห้งแล้ว

เกลือครับ เกลือเป็นเม็ด ๆ เหมือนที่ทำกับข้าวเลย เกาะเต็มแขนแลย ถ้าขูดมารวม ๆ กัน น่าจะได้ซักช้อนพูน ๆ

เลยสรงน้ำสักทีก่อน แล้วก็เขียน entry นี้ ( แค่ขึ้นหัวข้อจองที่ไว้ ) แล้วก็ซ่อนตาดำได้ประมาณชั่วโมง

ตั้งแต่ "ได้รับความไว้วางใจ" ให้ประจำการที่สำนักงาน ไม่ได้จำวัดกลางวันเลย วันนี้ได้ไปประมาณชั่วโมง

ไม่อยากลุกครับ จริง ๆ ไม่อยากนอน แต่ว่าคืนนี้ยังอีกยาว ต้องซักหน่อยตุนไว้ก่อน

๑๗.๐๐น. ฝนตก

ใจเสีย คิดว่าได้เวียนเทียนกลางฝนแน่เลยเรา

ดีว่าตกแป๊บเดียวก็หยุด พอแฉะ ๆ เท่านั้นเอง ทำนู่นทำนี่ และเตรียมโคมประทีปเสร็จ
ใกล้เวลาเวียนเทียนพอดี ระฆังดังแล้วเข้าศาลาทำวัตรสวดมนต์เย็นก่อน วันเทศกาลอย่างนี้
ปกติไม่ค่อยได้ทำวัตรกับเขาหรอกครับ ส่วนมาอยู่กับเครื่องเสียง แต่ว่าวิสาขปีนี้เอาซะหน่อย
ตั้งใจว่าจะให้ครบกิจทั้งหลายทั้งปวง ด้านเครื่องเสียงนั้นพระอาจารย์บรรณ์อยู่ทั้งองค์
กลัวอะไร พระอาจารย์บรรณ์ เป็นระดับผู้ช่วยเจ้าอาวาส เป็นมหาประโยค ๘ แต่งานบู๊แบกหาม
ท่านไม่เคยเกี่ยง ข้าน้อยขอคารวะจากใจ พระวัดใหญ่ชุดที่ทำงานด้วยกันน่ารักอย่างนี้ทุกรูปครับ
งานหลวงไม่ขาด งานราษฎร์ ไม่เว้น ขอให้บอกเดี๋ยวจัดให้ ขอคารวะอีกครั้งครับ

ทำวัตรเสร็จหลวงพ่อแก่น  ( พระครูพิสุทธิ์บุญสาร ) เจ้าอาวาส นำกล่าวคำถวายดอกไม้ธูป เทียน
ยาววว ยาวมาก ๆ ตามแบบที่ท่านแต่งไว้ในหนังสือมนต์พิธีครับ หนังสือมนต์พิธีเล่มเหลือง ๆ เป็น
หนังสือที่พระใช้กันทั่วประเทศเลยก็ว่าได้ ไปไหนก็เจอแต่เล่มนี้ ถ้าผู้แต่งแต่งผิด หรือผู้พิมพ์ พิมพ์ผิด
ก็คงผิดกันทั่วประเทศเหมือนกัน กล่าวคำถวายเสร็จก็ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอย เวลาเวียนเทียน
การเวียนเทียน เป็นการทำประทักษิณเวียนขวา แต่พิเศษ เพิ่มดอกไม้ ธูป เทียน ในมือด้วย ปกติ ปีหนึ่ง
เวียนเทียนกัน ๓ หน วันมาฆ วิสาข อาสาฬห แต่บางแห่งเพิ่ม วัดอัฎฐมีบูชาด้วย บางคนไม่รู้จักวันอัฎฐมี
อัฎฐมี แปลว่า ที่ ๘ หมายถึงแรม ๘ ค่ำ เดือน ๖ คือหลังวันวิสาข ๘ วัน ตรงกับ วันคล้ายวันถวายพระเพลิง
พระบรมศพพระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าครับ

ระหว่างที่เวียนเทียนนั้นเอง ได้ใคร่ครวญถึงกุศลกรรมของตัวเองตลอดวันที่ผ่านมา เกิดปีติ ครับ
ขนแขนลุกเกรียวไปหมด เสียดายข่มปีติ ทำให้เป็นเอกัคคตา ( จิตมีอารมณ์หนึ่งเดียว ) ไม่สำเร็จ
ไม่งั้นบรรลุองค์ฌานที่ ๑ แน่ ๆ องค์ฌานแรกมี ๕ อย่าง คือ วิตก การยกจิตสู่อารมณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง
วิจารณ์ พิจารณาอารมณ์นั้น ๆ ปีติ อิ่มใจ สุข คือสุขใจ และ เอกัคคตา การที่จิตรวมเป็นหนึ่ง ครบ ๕ อย่างนี้
คือได้ฌานที่ ๑ ปฐมฌาน 

สรุปว่าเป็นสถิติ วิสาขบูชา ๒๕๕๑ นี้ ได้ทำประทักษิณพระเจดีย์ชัยมงคล ๙ รอบด้วยกัน
เช้าแห่ผ้า เที่ยงนำนักเรียนเวียนเทียน ค่ำเวียนเทียนเอง สะใจครับ ไม่เคยได้ทำประทักษิณปีไหน
มากมาขนาดนี้มาก่อน

เสร็จสิ้นภาระกิจเวียนเทียน แต่ยัง ยังไม่จบ ราตรีนี้ยังเยาว์นัก กิจวัตรวันพระของเรามีถึงเที่ยงคืน
เข้าศาลาฉันปานะให้คลายเหนื่อย แล้วสมาทานธุดงค์ หลายคนเข้าใจว่าธุดงค์ต้องมีกลด มีบาตร
ออกเดินข้ามเขาเป็นลูก ๆ จริง ๆ แล้วธุดงค์มี ๑๓ อย่างด้วยกัน บางอย่างทำได้ทุกที่ บางอย่างไม่ได้
ยกตัวอย่างนะครับ อรัญญิกธุดงค์ สมาทานอยู่ป่า ไม่เข้า ( หมู่ )บ้าน อย่างนี้ต้องทำในป่า แต่ว่า เนสัชชิกธุดงค์
สมาทานไม่นอน อย่างนี้ทำที่วัดก็ได้ วัดใหญ่เราสมาทานข้อนี้ครับ " เสยยัง ปะฏิกขิปปามิ, เนสัชชิกังคัง สมาทิยามิ :
ข้าพเจ้าขอสมาทาน ซึ่งเนสัชชิกธุดงค์ ทรงไว้ซึ่งอิริยาบถสาม มีนั่งหนึ่ง ยืนหนึ่ง เดินหนึ่ง เว้นเสียซึ่งการนอน"
เบาะ ๆ ครับ สมาทานกันครึ่งคืน คือไม่ให้หลังแตะพื้นถึงเที่ยงคืน แต่ก็เป็นเรื่องใหญ่พอสมควรครับ ปกติจำวัดวันละ
๕-๖ ชั่วโมง ถ้าถึงเที่ยงคืน ก็เหลือประมาณ ๔-๕ ชั่วโมง วันรุ่งขึ้น อย่างขณะที่พิมพ์อยู่นี้ก็เริ่มอื้อ ๆ แล้วเหมือนกัน

แต่สู้ไม่ถอยครับ สมาทานก็สมาทาน (วะ) สมาทานเสร็จฟังเทศน์ ๑ กัณฑ์ วันนี้พระธรรมกถึก

( แปลว่านักแสดงธรรม ) เลือกเรื่องพุทธประวัติมาแสดง ฟังดีครับ ลองฟังกันดู

สามทุ่มพอดี พักผ่อนคลายอิริยาบถ ได้ราวชั่วโมง สี่ทุ่มต้องไปนั่งกรรมฐาน ที่ห้องกรรมฐาน

เข้าห้องกรรมฐานมีใจมุ่งมั่น ห้าวหาญ เบิกบานสุด ๆ แต่นั่งไปได้ครู่เดียว มีพระมาสะกิดให้ละกรรมฐานเพราะมีธุระ

ด่วนเกี่ยวกับงานเอกสาร ก็ต้องระเห็จไปที่สำนักงานวัด จัดการเรื่องเอกสารด่วนให้หลวงพ่อเซ็น ก็พอดีห้าทุ่มเข้าไปแล้ว

พระภิกษุ แม่ชี ชีพราหมณ์ ย้ายจากห้องกรรมฐาน มาอยู่ที่ศาลาการเปรียญกันหมดแล้ว คือวันพระ ที่วัดใหญ่

หลังกรรมฐานแล้ว จะมีการเจริญพระพุทธมนต์ต่อจนกว่าจะเที่ยงคืน

คืนนี้สวดธรรมจักร บารมี ๓๐ ทัศ และคาถาโพธิบาท

แปลกใจเหมือนกันเวลาสวด ไม่ง่วง แต่พอสวดเสร็จ กรวดน้ำ กราบพระแล้ว

ตาไม่อยากจะลืมซะอย่างนั้นครับ

กลับถึงกุฏิได้ สรงน้ำให้สบายตัวซะหน่อย กว่าจะได้เข้าจำวัดก็ปาเข้าไปเกือบตีหนึ่ง

คืนนี้ต่อให้ไฟไหม้วัดก็ไม่ตื่นไปดูหรอกครับ

สรุปว่าวันวิสาขบูชาปีนี้ ใจเป็นบุญเป็นกุศล ตั้งแต่เช้ามืดถึงเที่ยงคืน เลยจัดว่าเป็นวิสาขบูชาที่พิเศษจริง ๆ

อ่านมาถึงตรงนี้ก็อนุโมทนากันด้วยนะครับ แบ่งบุญกันไป

สาธุ บุญรักษาครับ

ไม่ค่อยสวยเท่าไร แต่ก็ภูมิใจครับ ทำเองกับมือ จากที่ไม่เคยมีความรู้เรื่องการทำเว็บเลย และก็ไม่เคยคิดด้วยว่าจะได้ทำเว็บชนิดที่ใช้งานจริง ๆ จัง ๆ  ต้องขอขอบคุณหลาย ๆ ฝ่าย ทั้ง spaces.live.com  hi5.com ที่ทำให้มีที่ฝึกหัดและปลุกปล้ำกับ code ต่าง ๆ  เพื่อน ๆ หลายท่านที่เขียน entry สอนการทำ html แม้กระทั่งผู้ที่ไม่ได้ตั้งใจสอน แต่โดน "ครูพัก ลักจำ" ก็ตามที ลองไปชม ที่ http://watyaichaimongkol.net หรือ คลิ๊กลิงค์ตามแถบน้ำเงิน น้ำเงิน ด้านล่างก็ได้ หากมีข้อผิดพลาดประการใดน่าติติง หรือมีคำแนะนำดี ๆ อยากแบ่งปัน ไม่ต้องเกรงใจ maha-oath@hotmail.com ยินดีรับฟังทุกความเห็นครับ

บุญรักษาครับ

...........ขอเชิญทุกท่านร่วมปฏิบัติธรรม และถวายผ้าห่มองค์พระเจดีย์ชัยมงคล เนื่องในวันวิสาขบูชา วันที่ ๑๙ พฤ

จำพระรี่ได้ไหมครับ พระรี่ไง ที่เคยกล่าวถึงเมื่อ entry ก่อนหน้านี้ พระรี่ หรือ พระอัครกิตติ์ ( สะกดผิด ขออภัย ) เป็นเพื่อนร่วมรุ่น เซนต์คาเบรียล รุ่น ๗๑ คือรุ่นที่จบ ม.๖ ปี ๒๕๓๔ แล้วท่านก็ไปเรียนสถาปัตย์ จุฬา ( ถ้าเข้าใจผิดก็ช่วยทักท้วงมาด้วยนะครับท่าน ) จนจบมา ด้วยเหตุปัจจัย และ ธรรมจัดสรร ท่านหันหน้าหาพระพุทธศาสนาอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ได้ประมาณปีกว่า ๆ ( เรียกว่าเป็นพระรุ่นน้องหลายรุ่น ) ปัจจุบันท่านสังกัดวัดราชสิทธิ์ฯ กรุงเทพฯ

ด้วยความทราบซึ้งในธรรม ประกอบกับความเมตตา รักใคร่ กรุณา สงสาร ในเพื่อนร่วมชาติ แต่ด้อยโอกาส โดยเฉพาะชาวเขาเผ่าต่าง ๆ ท่านรี่ได้ขวนขวาย ในการสร้างความสุขแบ่งปันให้เขาเหล่านั้น เชื่อหรือไม่ ว่าคนเหล่านั้นเดินข้ามเขา ๒ ลูก เพื่อเกลือสักถุง ของเล่นพัง ๆ สักชิ้น ทำให้เด็ก ๆ มีความสุขราวกับได้โลกทั้งใบ

ยังมีเรื่องราวดี ๆ ที่อยากแบ่งปัน และความสนับสนุนดี ๆ ที่อยากได้ครับ ลองเข้าไปดูที่ http://akkarakitt.exteen.com/

บุญรักษาครับ